14
დეკემბერი, 2019 შაბათი
12:00 PM
საავტორო სვეტი - სპორტი
ნიკა ქევხიშვილი | 20 იანვარი 2016

ჩრდილი გზაზე

აღარცმახსოვს, როდისშევაბიჯეფეხბურთისსამყაროში, ალბათ 7 წლისვიქნებოდი. მამაკიწუხდა, რომ 7 წლამდეფეხბურთიარმაინტერესებდა, მაგრამუეცრადყველაფერიშეიცვალა, ჩემშირაღაცამიფეთქა. თუადრებურთით არცეზოშითამაშიმხიბლავდა, დღესსპორტისამსახეობისგარეშეცხოვრებაარშემიძლია. ბევრიმინახავს, ბევრიცმსმენიადაუფრობევრიწამიკითხავს, შესაძლოა, ფანატიკოსიმიწოდონ, მაგრამარვღელავ.  ვინცფეხბურთსვერგრძნობს, ისმასვერასდროსისწავლისდაიქნებათხისმეგობარიგიგოსავით, ოღონდამობრუნებულიწიგნისნაცვლად, დასაბერიბურთიშერჩება. მეკიმოვყვებიარამხოლოდფეხბურთის, არამედზოგადადსპორტისერთ-ერთდიდებულხიბლზე.

 ფეხბურთსესამბავიუხსოვარიდროიდანმოსდევს, თუმხარესორიგუნდიჰყავს,  ხაზიივლება. თუქალაქს, ქალაქშიცხაზიივლება. თუუბანს, იქაცხაზია, თუქუჩას, იქმთლადუმწარესიხაზიაგავლებული.

   როდესაცასეთხაზსიქით-აქეთაგუნდებიერთმანეთსხვდებიან, ამასდერბისუწოდებენ.  ესთითქმისყველასთვისცნობილია, მაგრამსწორედამთითქმისგამოდაგიზუსტებთ: სიტყვაინგლისიდან მოდის,  წარმოდგებაქალაქაშბორნშიდიდმარხვისწინასაღამოსბურთაობიდან, სადაცზემოურებიდაქვემოურებიერკინებიანერთმანეთს, მგონიუკვერვაასიანმეტიწელიწადია. ესისეთივეამბავია, როგორცჩვენებურებშილანჩხუთისსოფელშუხუთშილელობურთი, რადგანაც აშბორნიდერბიშირშიმდებარეობს, შინაურულბატალიებსაცდერბიუწოდეს.  

  მსოფლიოშიიმდენიდერბია, სათვალავიცკიამერია. მთავარი, რომარარსებობსდიდიქალაქიდაარცდედაქალაქი, რომდერბიარჰქონდეს
ცნობილიაისეთიდაპირისპირებებიროგორებიცაა: ლონდონური, ლივერპულული, მანჩესტერული, მადრიდული, მილანური, ტურინულიდაკიდევსხვადერბები. ამათგანყველასდიდიწარსულიაქვს, რომლითაცმათიქომაგებიამაყობენ. ჩემნაირიმოსეირისთვისკიდერბიგანსაკუთრებულისანახაობაა, რადგანიქდაძაბულობაუდიდესიადაგუნდებსშორის ნებისმიერისაზოგადოებრივიგანსხვავებაუკანაპლანზეგადაიწევსდაერთმანეთსისეეტაკებიან, ძაღლებისჩხუბიცკიგეგონებათ.

 თბილისიცდედაქალაქიადათბილისსაცაქვსთავისიდერბი. ქართულიფეხბურთისთვისსასიამოვნოდგასახსენებელდროშითბილისისდერბინამდვილისანახაობაიყო. ქალაქსორიგუნდიჰყავდადაახლაცჰყავს - თბილისისდინამოდათბილისისლოკომოტივი. ლოკომოტივიდღემდედინამოსუმცროსიძმაა, რომელიცგამუდმებითწარმატებულიუფროსიძმისჩრდილშიამოქცეული, მაგრამ, ამისმიუხედავად, რკინიგზელებიგვარიანადიკბინებოდნენხოლმე. ამდროსმეროგორმოვესწრებოდი, თბილისურიბატალიებისცხელეპოქაშიმამაჩემიჩემიხნისიქნებოდა და, როგორცმე, ანთებულითვალებითმანჩესტერულანმადრიდულდერბებსშევციცინებ, ისეუყურებდაისიცგადავსებულდინამოზეიმდროინდელშეხვედრებს.

 მეცთბილისელივარ, თანფეხბურთისმოყვარულითბილისელი, დინამოსქომაგთაოჯახშიგაზრდილიდა, რათქმაუნდა, ისევმამათუმომიყვებოდა, როგორიკრიბებოდნენგულშემატკივრებიმუშტაიდისპარკში, არჩევდნენმოახლოებულშეხვედრას, არცთუისეტკბილისიტყვებითმოიკითხავდნენლოკომოტივსდატრიბუნებისკენდაიძრებოდნენ.

 თავადვთამაშობდიდინამოსასაკობრივგუნდებშიდავიცი, რასნიშნავსლოკომოტივთანთამაში. როდესაცმწვრთნელიგვეტყოდა, შემდეგითამაშიდერბიაო, მედაჩემითანაგუნდელებიგაორმაგებულიდაგაოთხმაგებულიშემართებითვემზადებოდით.

 დღესრახდება? განსაკუთრებულიარაფერი. რამდენიმედერბისდავესწარიდაშთაბეჭდილებაცარდამრჩენია. ცარიელიტრიბუნები, ფაქტობრივად, ცარიელიმინდორიდადერბიჟინისგარეშე. ესყველაფერისასიკვდილოდგანწირულიპაციენტისსიცოცხლისაპარატითგახანგრძლივებასჰგავდა.  არადა,  ყველაფერისხვაგვარადუნდაიყოს. თბილისშისამიგუნდიუნდაყოფილიყო,  „ამერისმესვეურებსსაქმებოლომდერომმიეყვანათ. თუთბილისსსამიგუნდიეყოლებოდა, არცქუთაისსექნებოდათბილისისდინამოსკომპლექსიდაარცაგრესია. როგორცსტამბულსადალონდონშია, თბილისისთითქმისყველაუბანსაცთავისიგუნდიეყოლებოდა, მაგრამრადგანჩვენიტიფლისიასეთიდიდიქალაქიარაა, დინამოპლეხანოველების, დიდუბელებისადანახალოვკელებისგუნდიიქნებოდაანმათი, ვინცმტკვრისმარცხენასანაპიროზეცხოვრობს. ლოკომოტივიკვლავინდებულად, გაგიკვირდებათდაარასადგურისმოედნის, არამედვაკე-საბურთალოსგუნდიიქნებოდა, ამერიკი -  გლდანისდა, ჩემიღრმარწმენით, ფეხბურთიუფროდიდსახელსმოუტანდაგლდანს, ვიდრერომელიმეთუნდაცყველაზეგემრიელიშაურმა.

 ამასობაშიოლდტრაფორდზეუღიმღამოთამაშიდასრულდა, მანჩესტერიეინდჰოვენსდაუზავდა. თუმცა, მანჩესტერისქომაგებსმშვიდადდაძინებისსაშუალებაგვაქვს, რადგანთანაქალაქელისიტიტურინშიიუვენტუსთანდამარცხდა.  დერბისსულისწორედასეთიპატარ-პატარაპაექრობიდანმოდისდაჩვენკენაცშიდაინტრიგასტადიონისკენმომაბრუნებს. დღესნაკრებისთამაშიცკი უინტერესოადათუგამორჩეულქვეყანასარვმასპინძლობთ, მირჩევნია, კომფორტულადსავარძელშიმოვკალათდედაცოტახნითმაინცგავერთოიმით, რაცსაქართველოშიფეხბურთადსაღდება, ისიციქამდე, სანამგულიამიცრუვდება.

 თბილისსდღესაცაქვსდერბი, თბილისსდღესაცუყვარსფეხბურთი, მაგრამფეხბურთსმიადგაჩრდილი, რომელიცქალაქისქუჩებშიგავლებულხაზსაღარგასდევს.

მასალა მომზადებულია სასწავლო კურსის "ანალიზისა და მოსაზრების წერის" ფარგლებში.

პედაგოგები: მარიამ გერსამია, დალი სინჯარაძე

მასალების გამოყენების პირობები!
კომენტარები

სტატია ნანახია: 974 მომხმარებლის მიერ

პარტნიორი ორგანიზაციები და კომპანიები
EVENT CALENDAR
INTERACTIVE QUESTION
ასამბარია?
  • სხვა
  • ხანდახან
  • არა
  • კი
746შეფასებაAjax Loader
WORLD MEDIA
სიახლეების გამოწერა